مهندس محمد خسروی

آیا هر انسانی نیمه گمشدهای دارد؟گرچه زندگی رسم خوشایندی است اما گاهی مشکلات و مسائل گوناگون راه آدمی را سد میکند؛ اینجاست که شخص عمیقا آرزو میکند کاش همدل و مونسی بود تا درد او را میفهمید. گاهی نیز در اوج لذت و خوشبختی شخص احساس تنهایی میکند و باز آرزو میکند تا کاش کسی بود تا این سرخوشی را با او تجربه میکرد. انسان ذاتا اجتماعی آفریده شده و همواره در جستوجوی کسی است تا مسیر زندگی را با او و در کنار او طی کند. گروهی معتقدند انسان از همان ابتدای خلقت همواره به دنبال نیمه گمشده خود بوده و هست. تعبیر نیمه گمشده شاید ترجمهای از کلمه آشنای جف...

ای رفته از برم به دیاران دور دست..! با هرنگین اشک ،به چشم تر منی..! هرجا که عشق هست و صفا هست و بوسه هست،،در خاطر منی..! هرشامگه که که جامه ی نیلین آسمان،،پولک نشان ز نقش هزاران ستاره است! هرشب که مه چودانه ی الماس بی رقیب،،بر گوش شب به جلوه،چنان گوشواره است! آن بوسه ها و زمزمه های شبانه را ،، یادآور منی،،در خاطر منی.....